zondag 3 september 2017

21 maanden oud

En het leven is nog steeds een groot feest!
Ok, niet altijd want hij is nog in staat om over zijn eigen tenen te struikelen met wat schrammen als gevolg. Maar het leven gaat door en er is genoeg wat hij niet wil missen!

Zo hadden we een trouwerij, oom Robert ging trouwen met tante Widhi!
Dus mocht Nathan een mooie (strop)das met zelfs een dasspeld om!
Na de trouwerij en lunch gingen we naar oma Huisman om lekker van het zonnetje te genieten.
Nathan moest en zou aan de plantjes zitten, dus hij mocht onkruid wieden.

Het is inmiddels zomervakantie voor de grote kids dus is het druk met fietstoeristen.
Nathan vind het geweldig om naar de 'ietsen' te kijken, en helpt ze graag op weg!
Voordeel van die vakantie is dat de grote kids Nathan vermaken.

Als ik op de grond lig om oefeningen te doen komt Nathan me uiteraard helpen!
Nathan is dol op de zandbak, maar de grote kids ook! 
Het voordeel is dat hij niet vaak alleen hoeft te spelen.

WE hebben nu besloten zijn haar wat langer te laten dus kunnen we leuke stekels maken!
Maar je ziet zijn gezicht veranderen, het kleine babytje is nu echt een jongetje geworden!

Opa wordt nog regelmatig bezocht om te kijken naar treinen en tractors.
Nathan vind het geweldig om alles zelf te doen, maar de trap af gedragen worden vind hij toch leuker.
Om mijn rug niet te veel te belasten til ik hem tegenwoordig op mijn rug, ipv op de heup.
En dat vind Nathan helemaal leuk!
Aan het einde van de vakantie heeft Nathan het ontdekt, hoe leuk zelf spelen is!
Hij is nu dan ook blij dat de grote kids naar school zijn, hij heeft weer de ruimte om alleen te spelen.
Geen rietjes meer voor meneer, hij sloopte ze alleen maar.
Nadeel is dat hij nu ook wel eens uit onze kopjes wil drinken!
Onze schoenen passen is een ander ding, vooral als hij ze verkeerd om aan doet haha!
Tante Anneke is de suikertante...
Jong geleerd is oud gedaan, Nathan loopt graag achter opa aan met zijn maai-maai.
Naast alles wat voorspoedig ging deze maand is Nathan ook ziek geweest.
Hij heeft anderhalve dag koorts gehad en was flink lamlendig.
Daarna kostte het wat tijd om weer zijn eigen vrolijke zelf te worden.
De draagdoek werd een hangmat en dat vond hij geweldig!
Het ziek zijn had waarschijnlijk te maken met het doorkomen van een nieuwe kies.
Toen die eenmaal door het tandvlees gebroken was werd het allemaal weer beter.
En ja, deze kies staat normaal gepland tussen de 2e en 3e verjaardag, niet verrassend... lol!

Het is een lieverd, een lieve boef!
Grote zus liet haar stiften liggen dus besloot Nathan haar na te doen.
Kleulen! Hij had geen papier, dan maar op de grond!
Gelukkig zijn ze uitwasbaar dus is alles weer ontdaan van Nathan zijn kunstwerk.

Samen wandelen in het bos is gezellig en gezond en ook gewoon grappig!
Omdat hij nu geen luier aan heeft om zijn broek omhoog te houden...
heb ik toch maar mooie bretels voor hem gekocht.
Om te voorkomen dat hij rondspeelt met een bouwvakkers decolleté...
Alleen hij noemt ze natuurlijk das!
Het is wel grappig hoe kinderen dingen oppikken.
Als ik van Hannah een foto wil maken met een nieuwe outfit dan gaat ze voor de kast staan.
Toen ik Nathan vroeg of hij op de foto wilde ging hij zomaar voor de kast staan.
En hij zette zijn mooiste glimlach aan... !
Af en toe neemt Freddy Nathan mee als hij Bauke gaat uitlaten.
Als we vroeg klaar zijn met avondeten bijvoorbeeld.
Dat vinden ze heerlijk, alledrie!
Het voordeel van achteraf wonen is dat je midden tussen de natuur woont.
Dus koeien in de voortuin, een bos in de achtertuin.
Dan ga je natuurlijk even koetjes kijken voor je naar bed gaat!

Nathan is ook deze maand weer veranderd. Het praten verandert steeds, hij articuleert 
elke keer weer beter. Kiest weer nieuwe woorden om na te zeggen of verzint maar wat.
Plehpleh... wij noemen ze knijpers.
Vorkem en tanes lijken tenminste op het echte woord vork en tandjes.
Hij heeft het tandjes poetsen ook helemaal ontdekt en wil elke keer als hij 
zijn tandenborstel ziet de tanden poetsen... haha!
Hij heeft ook het (op)luimen ontdekt en doet dat uiteraard alleen als hij daarmee tijd kan rekken.

Hij is zindelijk, wat fijn dat dat zo makkelijk gegaan is!
Alleen heeft hij 's-avonds liever een luier om. Hij is een beetje zenuwachtig nog als je hem zonder
luier in bed legt 's-avonds en bang dat we hem niet op tijd halen als hij roept
om te plassen denk ik. Het zal waarschijnlijk wel een keer voorgekomen zijn dat hij 
juist riep en wij de babyfoon niet aanhadden.
Nu heeft hij ook de mogelijkheid om zelf in en uit bed te klimmen omdat
Freddy spijlen uit het bedje heeft gehaald. Het in en uit bed tillen ging me toch wel opbreken.
Nu klimt hij er zelf in en uit. De eerste week heeft hij een paar keer aan de deur staan
rammelen, maar inmiddels gaat hij liggen en komt er pas weer uit als het tijd is.

En zo wordt onze dreumes langzaamaan een peuter... 
Met een eigen willetje, maar een groot hart! Zo lief hoe dol hij is op Elisa.
Hij is zorgzaam voor haar en wil niet eten als zij huilt.
Stopt met spelen om te vertellen dát ze huilt en geeft kusjes en knuffels.
Gelukkig krijgt iedereen in huis die van hem dus we hoeven ons niet achtergesteld te voelen.
Wat een rijkdom van God om ook hem in ons gezin te hebben!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten