vrijdag 26 februari 2016

12 weken alweer

Ja ik had me bijna verteld maar het is toch echt al weer 12 weken geleden dat Nathan geboren werd. Zo onwerkelijk als het was voor zijn geboorte, zo bijzonder was het na zijn geboorte! Maar hij begint nu steeds meer 'gewoon' bij ons te horen. En uiteraard genieten we gewoon elke dag van hem!

Zijn ritme begint er ineens weer een beetje in te komen. Hij blijft nu slapen tot er zo'n 3 á 4 uur tussen de voedingen zit. 'S-avonds is nog steeds vaste prik bij Mama hongeren, maar verder kan ik hem al voor bijna elk slaapje weer in zijn eigen bed leggen. En dat is best makkelijk als je ook nog eens wat in het huishouden wil doen..

Het in slaap komen is nog wel wat lastig voor hem merk ik. Ik kan hem echt niet wakker in bed leggen en er dan vanuit gaan dat hij in slaap valt. Het is echt wiegen en zingen óf muziek. Ook heb ik zijn speentje weer opgezocht en dat helpt vaak ook wel erbij. Dus dan in de doek, muziek aan of ik zing gewoon liedjes tot hij in slaap is. Daarna kan ik hem dan wel in bed leggen om te slapen.

Nathan is deze afgelopen week nog wel weer flink snotterig geweest. Dus gingen we weer in de weer met extra vitamine C, uitjes en snot... maar het is nu al weer bijna over gelukkig. Hij is er ook niet zo ziek van geweest als de vorige keer gelukkig!

Wat luiers betreft zitten we nu nog steeds in de katoenen hoor. Dat gaat ook prima! Voor de nacht heb ik nu een wolbroek er over heen. Dan blijft hij helemaal droog en hoeven we ook niet meer moeilijk te knopen om de strikslip er nog netjes omheen te krijgen. Want zijn buik wordt ook dikker en de strikslips groeien niet mee... maar ze slijten wel! Ik heb nu nog maar een stuk of 4 hele, verder hebben ze allemaal 2 puntjes eraf en dan kan ik ze niet meer gebruiken.
Dus ben ik me nu aan het oriënteren in overbroekjes met drukkers. Ik heb ontdekt dat er ook zijn die je van geboorte tot potje kan gebruiken. Dus ik koop er 2 van een aantal merken en dan proberen we die eens. Hij heeft nu al 2 stoere waarvan er eentje met tractoren en boerderijen is. Dat past helemaal!

Nathan vermaakt zich trouwens uitstekend in de box. Als we de babygym over hem heen zetten gaat hij daar heerlijk tegen zitten kletsen... óf tegen het plafond. Ook pakt hij nu regelmatig het spiegeltje vast en kijkt er naar. We zijn benieuwd wat hij daar ziet! Zijn geluidjes beginnen steeds meer op een kraaien te lijken en het klinkt ook zo heerlijk gezellig! Ook kan hij al een soort van schaterlachen.. geweldig, dan ben ik toch wel even ontroerd dat we nóg zo'n mooi wonder hier bij ons hebben!


Maar voor nu is het weekje weer om, omgevlogen moet ik eigenlijk zeggen! Het genieten gaat onverminderd door en daarom vergeet je de tijd. Maar we vergeten niet onze Hemelse Vader te danken voor al onze zegeningen, elke dag weer!

 






Geen opmerkingen:

Een reactie posten