donderdag 21 januari 2016

7 weken oud inmiddels!

Ja de weken vliegen om! En we genieten enorm. Zelfs krampjes en bijbehorend huilen haalt ons niet van de roze wolk, ok de lichtblauwe!

Afgelopen week begon dus allemaal prima, Nathan en wij genoten van de sneeuw, die wegsmolt, en de nieuwe die vastvroor... Alles wordt door de ramen van binnenuit bekeken. Want witte sneeuw betekend dat het licht weerkaatst wordt en dus lag Nathan vaak naar buiten te kijken vanuit de box. Niet dat hij de sneeuw zag, maar goed.

We leggen Nathan nu ook regelmatig gewoon zo in de box, zonder de wipper. Dan ligt hij in de lucht te kijken naar de babygym of naar wát we dan ook maar in zijn gezichtsveld houden. Hij kan het liggen in de box best een tijdje volhouden, als hij moe is laat hij dit merken door eerst te mopperen en dan pas te huilen. Dus als je snel bent, ligt hij al voor hij huilt in bed. En soms huilt hij dan alsnog in bed maar dat is meestal maar eventjes.

Nathan had ook meer poepbroeken dan vorige week. Het lijkt erop dat hij nu wat regelmatiger poepen gaat. Ervoor is hij niet in zijn hum en heeft hij de hele dag krampjes en laat scheten! (geen scheetjes maar écht van die geuren waar een volwassene zijn hand niet voor omdraait...) En dan zit ineens zijn luier vol poep! Goeie spuitluiers produceert Nathan.

En toen was daar van zaterdag op zondagnacht ineens rust en wel tot half zeven! Nathan had lekker doorgeslapen. De nacht ervoor al tot half zes maar ik dacht : dat doet hij vast niet nog een keer. Ik laat hem lekker op zijn eigen tijd wakker worden. En dat is de hele week tussen 5 en 7 geweest. Zo bepaalt hij het begin en het ritme van de dag. Na de eerste voeding laat hij tussen de 3 of 4,5 uur tussen elke voeding. We houden hem ongeveer 1,5 uur wakker met knuffelen, kletsen, of spelen in de box en dan gaat hij weer lekker slapen.

Helaas was de week ook iets minder fijn voor Nathan. Hij heeft een aantal dagen buikpijn gehad. Ik vermoed van de tomaat, al ga ik nog een natuurarts zoeken om dat uit te zoeken. Maar zondag aten we tomatensoep en toen begon maandag al het gemopper. Dinsdag aten we zelfgemaakte lasagne en toen was hij al ontroostbaar zo af en toe. Je kon duidelijk zien dat hij buikpijn had, dus heeft hij de rest van de week niet veel in zijn eigen bed gelegen, behalve 's-nachts. Waarschijnlijk kwam hij daarom die nachten ook eerder, want iets warms ín je buik zorgt ook voor verlichting.
Gelukkig is het nu weer over. Nu maar eens recepten zoeken zonder tomaat dus!

Verder hebben we natuurlijk genoten van elkaar en van de vele lachjes en babbeltjes van Nathan. Zo'n mooi wonder dicht bij je hebben maakt je gelukkig en dankbaar.
God is groot!






1 opmerking:

  1. Joke de Ruijter 22 januari 2016 18:55
    En die grote bigg smile als je boven hem komt staan en tegen hem gaat praten...daar smelt je van :-)

    BeantwoordenVerwijderen